Me s’arcorde coma fuss’ahìre,/

lu ddò de luje de lu cenquantasèje,/

la Madònne ahère sole calla loche/

ch’avè fatte la grazzje de lu ponte./

Uje ad òtte arcàsche sta recurrènze/

ma la feste nz’arhuàrde cchiù come ‘na vodde/

che li fàmmene de la case ‘ngumengiàve/

‘na settemmàn’apprìme a preparà lu pranze./

Nannò ce avè mort’a magge,/

mammà tenàve la panza grosse/

e se sgravò lu ventesèi de giugne,/

ma la Madònne se tenave da reverì./

Nghe lu duvùte ajùte a mamme e frechìne/

che je fu masse nome Santìne,/

la sacra tradizzjòne fu ‘rnuvàte/

e la santa Madonne respettàte./

Nu presènte a la fijìte p’educazzjòne,

‘na preghjìr’a lu Santuàrje pe’ devozzjòne/

e ‘na bbella magnàte pe’ tradizzjòne./

Prusciùtte e cace de muntàgne pe ‘ngumengì,/

pù temball’e chitarre nghe li palluttìne,/

‘gnìlle a lu forne nghe ddù patàne,/

p’arpulì lu stòmmeche ‘na bbella ‘nzalàte,/

vine, gazzos’e spume ‘n quantetà,/

lu cetròne pe’ sciacquà li vudèlle,/

lu spumante e lu caffè,/

lu ‘mmazzacaffè pe’ deggerì./

– A mmà nu Stock 84 – A mmà nu Fernèt Branca-/

– A mmà n’Alka Seltzer, me sente ndè’na pandàfeche-/

e l’ùmmene ‘ncuminge a cciavajà,/

cacchedùne tra devàn’e pultròne a runfà,/

li fàmmene tra sale e cucìne a ‘rsedijà./

– Dàje Elì, mo tu vatt’a preparà, alìstete,/

mìttete llù vestetùcce nov’a pallìne culurìte,/

ca ce ne jàme a li giostre a fa’ ddù ggìre,/

a magnà ddù nucelle e aspettà lu spare./

– O mà, so”llescechìte su ‘na macchia d’onte,/

me fa mbò male lu pìte, mìttece caccòse/

– Che vo’esse, la fija mì, quasse nn’è nninde,/

dapù lu sinde quande te tì da parturì!

– Tu,’Ngelù, mìttete lì cazzarèlle nghe li stracchìre./

Lista lè, dàteve ‘na ‘rzelate a ssì capìlle,/

e ‘ndande che l’ùmmene se fa nu tressette,/

noje pian’a ppiàne c’abbijàme verse la feste.

Elisabetta Di Biagio, 2 luglio 2026